کوثر

Empyrium - Many Moons Ago

A night of december so dark and cold,
I walked a path ages old
The moon amongst the clouds revealed
lightning valleys, forest and field

Embraced by silence I wandered the moor
an endless landscape by my side
when in the mist I saw a light
dancing through the hazy night

I stood and watched the play in awe
was deeply touched by what I saw
I told my friends what I did see
and what they told did tremble me!

It's said the ghost of a young, fair maid
is cursed to dwell beneath the shade
of the olden oak she died below
O that was many moons ago!

شبی از شب های دسامبر که چه تاریک و سرد بود
به راهی قدم گذاشتم که قدمت دیرینه داشت
از میان ابر ها ماه نمایان شد
دره ها ی پر سائقه و جنگل و دشت در مقابلم بود

در آغوش سکوت در دشت گردش می کردم
و یک منظره بی انتها در مقابل چشمانم بود

وقتی که در میان مه نوری را دیدم
که در میان شب مبهم می رقصید

ایستادم و با وحشت نمایش را نظاره کردم
و چیزی که دیدم مرا عمیقا متاثر کرد
به دوستانم گفتم چه شده
و چیزی که آنها به من گفتند مرا از ترس به لرزه انداخت

" می گویند که روح یک دختر زیبای جوان
نفرین شده و محکوم است تا زیر سایه
درخت بلوطی که در زیرش جان سپرده آواره باشد
خب این جریان به چند ماه پیش بر میگرده!"