کوثر

Mourners
سوگواران

Meagre trees in the shrouds,
درختان نحیف در کنار یکدیگر
as olde as the stones....
قدیم به قدمت سنگ ها
Mourners of abandon d love,
عزاداران عشقی بی سرانجام و طرد شده
forever their woes shall grow silent.
که تا ابد رنجشان باید آرام بزرگ و بزرگ تر شود

O how many times may the moon has shone reflected in these black lakes?
چندین بار نور ماه به این دریاچه های سیاه تابیده است؟
Should it be that we can hear,the woes of those who ceased their lifes?
می توان اندوه کسانی که از زندگیشان دست کشیده اند را شنید?

O so old they are...
آه که چقدر مسن هستند
they bare the neverending grief...
برهنه اند به سبب اندوهی بی پایان
Age-old miserability
یک فلاکت بسیار قدیمی
Ancient bitter beauty
زیبایی ِِ دردناک ِ کهنه

Lost is the hope of those,who walk the moors with pain in heart.
گم شدن تنها امید کسانیست که با دردی در قلبشان در دشتها قدم می زنند
..and all joy it sinks,
و تمام خوشی هایشان غرق می شود
buried deep, forever presumed dead.
برای همیشه در اعماق دفن خواهند شد به گمان اینکه مرده اند

O so old they are...
آه که چقدر مسن هستند
they bare the neverending grief...
برهنه اند به سبب اندوهی بی پایان
Age-old miserability
یک فلاکت بسیار قدیمی
a bitter beauty thrilling me
یک زیبایی تلخ هم گریبان من را می گیرد