آيه ي ۳۵ سوره ي نور و ترجمه ي فارسي آن:

بسم الله الرحمن الرحيم  (( الله نور السموات والارض مثل نوره کمشکوة فيها مصباح المصباح في زجاجة الزجاجة کانها کوکب دري يوقد من شجرة مبرکة زيتونة لاشرقية ولا غربية يکاد زيتها يضيء ولو لم تمسسه نار نور علي نور يهدي الله لنوره من يشاء و يضرب الله الامثال للناس والله بکل شيء عليم))

به نام خداوند بخشنده ي مهربان « خدا نور آسمان و زمين است. مثل نور او چون چراغداني است که در آن چراغي، و آن چراغ در شيشه اي است. آن شيشه گويي اختري درخشان است که از درخت خجسته ي زيتوني که نه شرقي است و نه غربي، افروخته مي شود. نزديک است که روغنش ـ هر چند بدان آتشي نرسيده باشد ـ روشني بخشد. رو شني بر روي روشني است. خدا هر که را بخواهد با نور خويش هدايت مي کند، واين مثلها را خدا براي مردم مي زند و خدا به هر چيزي داناست.»

 تفسير کلمات اين آيه :

 الله : نام مبارک خداوند جل شانه                 

نور السموات والارض(نور آسمانها و زمين): حضرت محمد مصطفي (صل الله عليه وآله وسلم) .

مثل نوره(مثال نور او): حضرت امام علي (عليه السلام)

مشکوة(چراغدان): حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها)، اشاره به به وجود آمدن دو چراغ( امام حسن و  امام حسين (علیه السلام) از چراغدان( حضرت زهرا سلام الله علیه).

مصباح(چراغ) اول: حضرت امام حسن (عليه السلام) .

المصباح(دوم): حضرت امام حسين (عليه السلام)، اشاره به حديث شريف نبوي (ص): ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة.

الزجاجة(شيشه): حضرت امام سجاد (عليه السلام)

کوکب(اختر، ستاره): حضرت امام باقر (عليه السلام)

در(درخشان): حضرت امام صادق (عليه السلام)

يوقد من شجرة مبارکة زيتونة(از درخت خجسته ي زيتون، افروخته مي شود) :حضرت امام موسي کاظم(عليه السلام)، اشاره به نوري که از درخت زيتون در کوه طور بر حضرت موساي پيامبر(علیه السلام) تابيد.( اشاره به نام موسي)

لاشرقية ولا غربية( نه شرقي است و نه غربي): حضرت امام رضا (عليه السلام)؛ اشاره به مرقد مطهر امام رضا (علیه السلام) در خراسان، که خراسان در جائي واقع شده که نه درشرق عالم است و نه در غرب آن.

يکاد زيتها يضيء و لو لم تمسسه نار(نزديک است که روغنش ـ هر چند بدان آتشي نرسيده باشد ـ روشني بخشد.): حضرت امام جواد (عليه السلام)؛ اشاره به کودکي حضرت امام جواد (علیه السلام) که در نه سالگي وقتي حضرت در دربار مامون ، در محاصره ي علماء و دانشمندان مذاهبي که مامون براي عوام فريبي مردم جمع کرده بود تا مقام آن حضرت را پايين جلوه دهد، قرار گرفت، با وجود کودکي جواب همه ي علماي معاند را داد و همه را ضايع نمود و در حقيقت روشني و نور داد قبل از اينکه به بلوغ رسيده باشد.

نور علي نور(روشني بر روي روشني): نور اول: حضرت امام هادي (عليه السلام) ؛

نور دوم : حضرت امام حسن عسگري (عليه السلام)

يهدي الله بنوره من يشاء(خدا هر که را بخواهد با نور خويش هدايت مي کند): حضرت امام مهدي( عجل الله تعالي فرجه الشريف)؛ اشاره به نام مبارک حضرت و هدايتگري بشر به دست حضرت در زمان ظهور به اذن خداوند.